homepage
bookmark
print
of log in voor extra’s
en toegang tot

Gebruikersnaam:     Wachtwoord:
       
Wachtwoord Opslaan   

DeRat.nl > Nieuws > Columns > Column

3 april 2018 : Anita


Het is snel om van liefde te spreken, eigenlijk veel te snel. De Nigeritaliaan en ik, we kennen elkaar nauwelijks, ik hem alleen van het stadion, hij mij helemaal niet, dus ik zou als pubermeisje willen stellen dat we slechts op 25% van een relatie zitten. Het is een illusie dat hij langer in Breda blijft dan strikt noodzakelijk, zoals dat vorige vlam Stipe Perica ook zo was. Onze levens zijn te verschillend, zullen ze zeggen, hij heeft zijn carričre die hem vanuit Rome waarschijnlijk nog de hele wereld over gaat voeren, ik moest zo nodig lid worden van de Club van 1912, mezelf verankerend in Bredaas bitterzoet. Maar verdraaid, wat ben ik verkikkerd op die mercenario, die als donderslag kwam, als bliksem insloeg, en als de zon doorbreekt later dit jaar weer verdwijnt. Ik hou van Sadiq. Vooral omdat hij, voor mij én voor verdedigers, een man van mysterie blijft.

Kijk hem staan, lang en slank, pezig en rank. Uit bij Excelsior zag ik hem voor het eerst van dichtbij, zelfs tijdens de warming up het kruis van zijn trainingsbroek op kniehoogte als een puber met slechte smaak. Half sprintje trekken. Grapje met Thomas Agyepong. Beetje rekken. Beetje hangen. Eenmaal in het veld liep hij nou niet direct de pollen uit de grond, al kan dat ook aan het kunstgras hebben gelegen. De week ervoor gaf hij een wereldassist op El Allouchi, twee weken later soleerde hij zich tegen Feyenoord naar een assist op Ambrose.
Kijk hem lopen, d’n Umar. Hij sjokt, hij sloft, hij slentert met platvoeten de middenlijn over. Hij maakt de indruk bij brandalarm nog rustig een badjas uit te zoeken en door de rook richting hotelreceptie te wandelen, te voorzichtig om zijn hamstrings te overstrekken. Wrijft wat over zijn bovenbeen en kijkt wat verongelijkt bij een mislukte bal in de diepte. Dan daalt een bal over een meter of vijftig uit de lucht en, flits, sprint, sprong, hangt Sadiq er tussen. Wint een kopduel, heeft een tackle in huis, onderschept ballen van keepers, middenvelders en Isimat.
Kijk hem dribbelen, ons Sadiq. Hij heeft zijn aanname afgekeken van een stoeprand, draait zo snel als diezelfde stoeprand. En dan tikt hij iemand door de benen, schiet hij weg als kogel uit een musket, sprint hij sneller weg dan Fox kan bijhouden, tikt hij een bal iets te ver voor zich uit maar is hij sneller bij diezelfde bal dan zijn gemakzuchtige verdediger, haalt uit overmoedige hoek uit en is dan onmogelijk dichtbij een goal.
Kijk hem acteren, die Umar. Brad Jones kreeg geel nadat hij, precies zoals gewenst, overprikkeld werd door de plagerijtjes van Sadiq, die nota bene zélf treiterig op zijn wreef doorgleed en bleef liggen. Net toen ik in Den Haag mijn oom aanstootte en zei dat Sadiq, wilde hij ooit nog een vrije trap meekrijgen, minstens een knie-amputatie op het veld moest doorstaan, kreeg Wilfried Kanon rood voor lichaamscontact waarvoor zelfs de gemiddelde schaakscheidsrechter nog ‘doorspelen’ zou fluisteren.

Als ik hem wil googelen besef ik: ik weet eigenlijk niet eens of hij nu Sadiq of Umar als voornaam heeft. Geen enkele website of nieuwsbron heeft me nog overtuigend het één of ander bewezen. Zijn naam staat dan, gek genoeg, ook symbool voor de geconflicteerde liefde die ik voor hem voel.
Is hij Sadiq, stiekem een geweldig talent van internationale klasse, die zich voor de gein ophoudt onder de jeugdproducten van Bavel en Unitas? Noem ik hem Umar, en is leuk meedoen bij de nummer 15 van Nederland zijn maximum? Heeft hij, heel Cruijffiaans, een goede techniek voor een slechte voetballer, of juist andersom? Hij lijkt qua positiespel maar wat te doen maar staat te vaak op de goede plek om het toeval te noemen. Zijn teamgenoten, trainers en fans weten nooit wat ze van hem moeten verwachten, maar zijn tegenstanders al helemáál niet. Hij struikelt over zijn eigen poten, maar hij maakt hem wél, tegen tegenstanders van zeer wisselend kaliber.

En dus probeer ik maar te genieten van zijn aanwezigheid zo lang als ons gegeven is. Idealiter nog vijf wedstrijden, als het tegenzit nog negen. Hij mag het laten zien in, vanaf nu, allemaal wedstrijden waarin het op papier alle kanten op kan. Dikke kans dat hij na dit weekend geen knikker meer raakt, trouwens. Maar dat maakt eigenlijk weinig uit: wanneer de competitie klaar is neemt hij afscheid van het geelzwart. Hij zal te weinig hebben gespeeld voor een groots publiekelijk afscheid, dus eventjes toegezongen vanaf F7, vak G, B-side, misschien een spandoekie, mogelijk een Nigeriaanse vlag, dat zal het vermoedelijk wel zijn.
En dan stapt hij het vliegtuig in, de grote, kleine, grote sensatie in Breda en betrekkelijk ver daarbuiten, heerlijk onwetend over welk stadion de bus naar Eindhoven volgend seizoen aandoet. Hij zal oortjes indoen, muziek opzetten, wegdromen bij gedachten aan nieuw te veroveren pubermeisjesharten in Serie A/B/Liga BBVA/1|2|3. Hij zal wakker worden tijdens de afdaling naar Roma Fiumicino, uitstappen als slechts één huurling van de giallorossi, en bij het verlaten van het vliegveld per taxi anoniem het transferverkeer induiken. Ik zal vanaf mijn balkonnetje zijn vliegtuig hebben zien overvliegen, in mijn eentje ‘zijn’ gescandeerde naam nog een keertje hebben geneuried, en dan begin ik met hopen dat Anita Witzier over een jaar of 25 bereid is mijn voetbal-Memories te presenteren.


Door : JCFCD
De mening van JCFCD hoeft niet de mening van de ratdaxie te zijn!


< 
 
 >
zo
ma
di
wo
do
vr
za
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
29
30
31

Ratistieken

In totaal bevat onze database 251 columns met in totaal 4522 reakties

GEMIDDELDES

Reacties per item: 18,02

Rattavista

Zoek in:
titels
columns
auteurs
op de term

Eerdere column      |       REAGEER OP DIT ITEM       |       Latere column

Geregistreerde bezoekers


[ laatste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

Joop Klepzeiker

Geplaatst: dinsdag 3 april 2018 om 16:49u

Nog even los van het inhoudelijke stukje tekst: formidabel geschreven stukje proza hoor. Verder komt ie waarschijnlijk dichtbij de waarheid, en laten we dan in godsnaam hopen dat het scenario van die 5 wedstrijden bewaarheid wordt, en dat ie eigenhandig meehelpt aan een tijdige zomervakantie. Hup Sadiq, Hup NAC en Hala Breda

TALENT

Geplaatst: dinsdag 3 april 2018 om 18:29u

Heerlijk stukske hardop mijmeren, dagdromen, hopen, wensen en verlangen👌

Mieshoop

Geplaatst: dinsdag 3 april 2018 om 18:32u

Aan het begin van de winterstop predikte ik dat er een speler als Stipe aangetrokken zou worden. Een `loco`, die wat losmaakt op de tribunes als hij warmloopt in de 66e minuut.

Toen Sadiq kwam was ik sceptisch over deze sprookjesspits. Het verhaal is te onlogisch om te laten slagen. Maar allez, we hebben onze breedlachende Stipe te pakken. Met grote konijnenogen kijkt hij in de lamp van de jager. Wat zou het mooi zijn als hij bij de laatste wedstrijd de microfoon pakt en in zijn beste Bredaas zegt: `iek blaaijf`

WW

Geplaatst: woensdag 4 april 2018 om 13:01u

Leuk geschreven!

De toekomst zal moeten uitwijzen of de vergelijking met Stipe Perica terecht was. Hoezeer ik Stipe ook mocht en bij NAC vond passen: ik denk zelf dat Umar beter is, dat hij toch eerder in de categorie Rade Bogdanovic geplaatst moet worden. Ik denk namelijk dat het een hele goeie voetballer is, met een goeie functionele techniek, en nu al tactisch slim.

Bertus Baklip

Geplaatst: vrijdag 6 april 2018 om 11:42u

Leuk stukje leesvoer!
Mis wel een beetje richting waar de schrijver heen wil, maar die richting missen we bij ons Oemar ook nog allemaal denk ik.
Heb af en toe het idee dat hij nog moet landen als hij á la Dessers voor de 10e keer buitenspel staat. Aan de andere kant is hij een verbeterde versie van Perica, wie zijn passie sterk overeen komt met die van Vreven qua rennen/vliegen/sleuren/schoppen, die onnavolgbaar is en goalen maakt.


[ eerste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

© 1996 - 2018 NAC Fanzine "De Rat" Colofon
Boven