homepage
bookmark
print
of log in voor extra’s
en toegang tot

Gebruikersnaam:     Wachtwoord:
       
Wachtwoord Opslaan   

DeRat.nl > Nieuws > Columns > Column

2 september 2016 : Helden en culthelden


Helden en culthelden

De transferdeadline zit er weer op. Een van de mooiere dingen van het fan zijn van een club zijn toch vooral de transfergeruchten en dat er dan weleens 1 daadwerkelijk komt. Tegen die deadline aan worden de aankopen steeds paniekeriger en daarom ook vaak onuitspreekbaar, al denken de stamhoofden van Ssewankambo en Ekangamene daar anders over. Als iemand als de Beffer de huidige opstelling van NAC hardop leest denken ze dat hij is bekeerd tot de islam en aan het middaggebed bezig is. Ik heb het even opgezocht, maar in de Koran staat niets over een verbod op orale seks.

Dit alles is in 1998 begonnen met Zefilinho da Souza Santana, een spits van 2 turven hoog die de opvolger van Graham Arnold had moeten worden. Pure paniek. Als we destijds iets beter hadden gescout hadden we vooraf al kunnen weten dat hij niet kopsterk zou zijn gezien zijn lengte (bij de keuring hadden ze geen rolmaat nodig, een liniaal voldeed). Iedere nieuweling wordt op Wikipedia uitgeplozen (altijd goeie CV’s, zoals Enrique Valles Prat, het grootste talent uit de Barcelona opleiding) en duidelijk gemaakt dat ze hier alleen maar hard hoeven werken, bier drinken en ,als het even kan, langs het NAC museum, waar ze zo’n uitgebreide rondleiding krijgen van John de Leeuw (here you see Siep in the fences, when he said: Holidayman, the whole crowd said: cozy isn’t it?) dat er in tussentijd al twee huurlingen terug zijn naar Manchester.

Bij nieuwe spelers hoop je al snel dat er helden of, nog mooier, culthelden bij zitten. Wat maakt een speler nou een held of cultheld? Je moet er in de eerste plaats wel aanleg voor hebben. Een jongen als Robbie Haemhouts zal nooit 1 van de 2 worden, Adabarioyo kan het allebei zijn. Qua helden is het vrij duidelijk: Presteren! Als je zoals Lurling ons clubje in je eentje in de eredivisie houdt door er in de beslissende wedstrijd op Messiaanse wijze een paar in te knallen werkt goed. Ook clubtrouw is goed voor een heldenstatus, zoals Penders, Remie en Ten Rouwelaar. Ook een goed contact met de supporters is een vereiste, zo kwam Patrick Zwaanswijk bij alle 10.000 seizoenkaarthouders op de verjaardag, terwijl alleen Doortje was uitgenodigd. Verder zijn we niet vies van een sprongsliding op de keeper van de tegenstander na een iets te korte terugspeelbal (Arnold).

Maar nu komen we langzaam in het gebied van de cultheld. Het is moeilijker om dat te worden, onvoorspelbaarder ook. Ook hier weer een aantal criteria: Een onuitspreekbare naam (zoals die hierboven) hebben waar een komisch liedje op gemaakt kan worden. Zo pleit ik bij deze voor het lied van VOF de Kunst: ‘1 kopje koffie’, maar dan uiteraard vervangen door Ekangamene. Wat ook werkt als cultheld: er helemaal niets van kunnen. Bekendste voorbeelden zijn natuurlijk Gerard de Haan en Kenny van de Weg (nu bankzitter bij een club die voor de competitie speelt tegen Reet rovers), maar denk ook aan een Ellery Cairo. Dit soort gasten scoort dan juist altijd tegen Ajax ofzo, waardoor ze weer een jaar de cultheld uit kunnen hangen.

Het onvoorspelbare van de cultheld is dat het ook met niets te maken kan hebben. Denk maar aan Jan Gaasbeek. Wedstrijdenlang toegezongen, was niet overdreven goed of slecht, geen echte NAC man, maar mateloos populair. Je kunt zelfs nog cultheld worden nadat je bent vertrokken, maar dit is alleen voor de groten weggelegd, en dan heb ik het niet over geslachtsdelen. U raadt al over wie ik het heb: Jean-Claude Mukanya. De man die al wedstrijden fixte zonder dat er op gegokt werd.

Al die nieuwe aankopen dit seizoen en we hopen maar met z’n allen dat er nieuwe helden of culthelden bij zitten. Er zit wel wat potentie, vooral in het cultheldengebied. Ik begreep dat er 4 man bij El Greco moest wachten omdat chauffeur Brondeel nog karaoke aan het zingen was. Giovanni Korte: symphatieke kop, harde werker. Smith- Brown heeft het lastiger op dit gebied, die zal na een goal toch echt z’n lul in een bidon moeten steken wil ie enig aanspraak maken op een dergelijke titel. Het mooie is natuurlijk dat dit alles niet te voorspellen is. Als we zo rond november alle namen kan uitspreken kijken we wel verder. Gelukkig mogen we eerst nog genieten van echte (cult)helden uit het verleden in de Lurlingwedstrijd.


Door : Hoekie_b
De mening van Hoekie_b hoeft niet de mening van de ratdaxie te zijn!


< 
 
 >
zo
ma
di
wo
do
vr
za
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31

Ratistieken

In totaal bevat onze database 251 columns met in totaal 4522 reakties

GEMIDDELDES

Reacties per item: 18,02

Rattavista

Zoek in:
titels
columns
auteurs
op de term

Eerdere column      |       REAGEER OP DIT ITEM       |       Latere column

Geregistreerde bezoekers


[ laatste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

Elmo

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 10:18u

De gemiddelde column op derat kan me zelden bekoren. Deze is echter zeer vermakelijk haha!

Hugh Hefner

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 10:48u

Haha, Hoekie, zeer vermakelijk!
Zal ik maar meteen een publiek geheim verkondigen? Terwijl Patrick Zwanswijk bij jullie op je verjaardagsfeestje de lolbroek aan het uithangen was, zat Doortje op mij, oh sorry bij mij!

Culthelden, wat is er voor nodig om een cultheld te zijn? Culthelden zijn niet meteen culthelden. Die status moet langzaam groeien. Anthony Lurling was ook niet meteen populair, als ik er over nadenk dat heeft hij zich in de laatste jaren meer aan ons aangepast. Maar een cultheld is hij, dat is zeker.

De meeste culthelden kunnen, als ik het eens voorzichtig mag uitdrukken, niet voetballen. Gerard den Haan is er een goed voorbeeld van. Gerrie Damen, mijn all time favorite, idem dito. Wanny van Gils, een absolute cultheld. Kon niet voetballen. Maar hij probeerde het tenminste, en dat is iets wat door het publiek herkend en erkend wordt.

Raar eigenlijk. Niemand weet nog wie Paul Bannon is, terwijl ik die in een wedstrijd een keer 5 keer heb zien scoren. Klein, onooglijk mannetje, onzichtbaar voor de tegenstander, maar hij legde ze er wel altijd in. Als je puur naar de cijfers kijkt moet hij een van de beste spitsen zijn geweest die we ooit gehad hebben. Misschien was hij wel te goed voor NAC. We hebben meer van die spelers gehad. Bogdanovic was er een van. Leonardo in feit ook, maar die kwam nergens goed uit de verf.

Cultheldendom kan ook weer afzakken. Zoals het langzaam groeit, kan het ook weer wegzakken. PvH bijvoorbeeld werd onsterfelijk door zijn buikschuivers, maar zijn naam is toch niet echt onomstreden in het Bredase.

Culthelden heb je eigenlijk in twee soorten. De eerste soort komt voor uit de eigen jeugd of uit de eigen regio. Ze zijn kind van de cultuur bij NAC. Ze hebben daarom direct een band met het publiek. Ik heb deze week al eerder uitgelegd waarom ik een zwak voor Gradje Damen heb. Maar voor die kleine Brusselers heb ik het ook. En ik had het ook voor Alex Schalk.

De andere soort komt juist uit een heel andere cultuur. Mensen waarvan je van tevoren nooit zou denken dat ze bij NAC zouden passen. Koos Waslander was er zo een. Een rasechte Rotterdammer, die bij NAC de Schwalbe introduceerde. Ik zag hem een keer een bal in zijn nek leggen om vervolgens twee of drie tegenstanders te passeren. Hij heeft ook het snelste doelpunt op zijn naam staan, binen 7 seconden, uit tegen PEC Zwolle, maar daar was ik niet bij. Dit soort spelers hadden hun eigen stijl en hoefden zich daarom niet aan te passen.

Wie weet, zit er bij die nieuwelingen uit Manchester ook een cultheld. Maar we zullen het misschien niet te weten komen, omdat ze waarschijnlijk maar heel kort bij NAC spelen en dientengevolge niet de kans hebben om tot een cultheld uit te groeien.

En dat, zou onze Hansje Deelen zeggen, is jammer...

Gerrie de B.

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 11:42u

De beste José de Sousa Santana, Zefilho voor vrienden, heeft het nog lang volgehouden voor zijn kwaliteiten. Pas in 2008 gestopt bij KFC Oosterzonen in Bels. Misschien woont hij er nog wel?

Voornaam:
José
Achternaam:
De Sousa Santana `Zefilho`
Nationaliteit:
Braziliaan
Bij Lierse sinds:
1992
Contract tot:
1997
Vorige clubs:
São Paulo FC, Standard de Liège (1997-1998), NAC Breda (1998-1999), Roterham United, Verbroedering Geel (1999-2000), Club Africain de Tunis, BHS Manicore, Cerra Esporte Club, Taigu (6 maanden) en FC Oosterzonen (2007-2008)

Don Leon

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 12:58u

Heerlijke column!

Het heeft iets ongrijpbaars en voor mij intussen ook iets ergerlijks. In deze tijd dat alles te pas en te onpas het etiket `cult` krijgen aangemeten (vooral door de media), is het een term die veel aan waarde heeft ingeboet. Alles wat maar een beetje afwijkt van de rest is ineens cult. Terwijl ze totaal niet voldoen aan de criteria die in bovenstaande column worden benoemd. Je zou haast gaan pleiten voor een keurmerk om het onderscheid duidelijk te kunnen maken.

Ik zie Lurling juist niet als Cultheld. Maar gewoon als Held. Dat is namelijk eenvoudig uit te leggen. Zet alle culthelden (volgens onze criteria) eens naast elkaar. Ze hebben allemaal een bepaald mankement, iets kneuterigs, iets onnozels of afwijkends waarvan we ze ons herinneren, wat we vervolgens met alle liefde tot een zwaar geromantiseerd level verheffen.

Ze kunnen over het algemeen niet datgene waarvoor ze zijn aangenomen: in dit geval voetballen. Ze hebben bijvoorbeeld een te lang kapsel en zouden zo door een scout uit hun tuinstoel in de voortuin van een willekeurige volkswijk kunnen zijn geplukt. De kwalificaties die we aan ze plakken heeft ook iets oneerbiedwaardigs, maar ze worden door het volk omarmd, omdat ze op een of andere manier zo herkenbaar zijn, omdat ze wellicht de verpersoonlijking zijn van de eenvoud waar we soms zo naar verlangen.

Lurling is in dat licht wat mij betreft gewoon een Held. Natuurlijk, het was een eigenzinnige, een koppige, gooide soms met een kroket (of zoiets), ironisch genoeg soms de anti-Held, maar bovenal was hij een begenadigd voetballer die écht voorop ging in de strijd. Hij was De Vonk die ons kon doen laten ontvlammen als de wedstrijd daar om vroeg. Een gave die niet aan te leren is. Hij was die klootzak waarvan je dolblij was dat ie in ons team zat en niet bij het andere. Hij had het gif, de brutaliteit, het ogenschijnlijk rustige waar ergens iets gemeens in schuilde, het was een wapen.

Waarom is juist Antony de verpersoonlijking van het door ons zo begeerde NOAD? Hij wist niet van ophouden. Die wedstrijd tegen Roda, het was veel meer dan alleen zijn doelpunten. Het was juist Lurling die direct na de 1-3 (pal na rust) als enige zwaar foeterend op zijn neergeslagen medespelers met de bal naar de middenstip snelde. In afwachting van het fluitsignaal nog 3x de boel op z`n flikker gaf. Kwaad, opgepompt, getergd om het desnoods in z`n eentje recht te trekken. Hij deed wat op dat moment nodig was. Een enorme rotschop uitdelen, wat in 9 van de 10 gevallen rood zou hebben opgeleverd. De rest, is geschiedenis.

Mee dat ik het optik, kruipt er een brok in m`n keel. Ik vind het heerlijk om aan terug te denken. Ik kijk de vele compilatiefilmpjes terug en ik denk steeds maar weer, ik wil Anthony terug, nu. Dit is wat NAC nodig heeft. Beseffend dat Lurling uniek in zijn soort was en dat we nooit meer iemand als hij terug op het veld zullen zien. Maar we kunnen er op z`n minst naar streven, toch?

Anthony, bedankt. We zullen het nog lang over jou blijven hebben. Je staat in ieder geval in mijn All-time NAC Elftal.

Hugh Hefner

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 14:53u

Don Leon > Helemaal gelijk. Anthony is een held, geen cultheld. Anthony kan ook voetballen. Dus geen cultheld.
Dank voor de correctie.

WW

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 15:42u

Goed betoog Leon!

Bijna volledig eens!

Wat volgens mij ook typisch des culthelds is:

Op de meest onverwachte momenten doet de cultheld iets memorabels. Iets waar je jaren later nog over praat. Den Haan die bij AZ uit een spandoek van hun vak trok. Wanny van Gils die tegen Eindhoven een goal maakte die op eerstedivisieniveau vergelijkbaar was met die van Maradonna op de WK `86. Maar het is dus niet per definitie uitgesloten dat de cultheld wel degelijk kan voetballen.

Vaak zijn het paradijsvogels; wat mij betreft zijn cultheld en paradijsvogel synoniemen. Mensen die op de 1 of andere manier schitterend kleuren. Die hun omgeving grauw doen voorkomen. De dingen die ze doen laten je vaak goedkeurend lachen. De cultheld bij een club hoeft niet altijd voetballer te zijn. Scheidsrechter Frans Derks liet zich in zijn laatste wedstrijd - kampioenswedstrijd PEC Zwolle in de 1e divisie - vlak voor tijd wisselen, reed op een schimmel met de Zwolse selectie mee naar de binnenstad, wuiven naar het publiek en zich laten fêteren op de Markt in Zwolle. Later werd hij bestuurslid bij NAC, een heldendaad is hoe hij in `86 de belastingdienst terechtwees bij de openbare executieverkoop, maar hij maakte zich volkomen onmogelijk op een trip naar Griekenland toen hij - dronken - Duitsland en Duitsers beledigde en daarmee potentiële sponsors afschrok.

Ze hebben vaak ook lef, want je moet maar durven. Den Haan met zijn spandoek, Van Gils met zijn solo, Derks met zijn rit op het paard.

Je herinnert je ze dus vaak nog lang, die zeldzame paradijsvogels, vanwege hun rare maar dappere stunts.

Gaasbeek had dan weer nooit zo`n stunt, maar ik vond `m qua speelstijl net Den Haan-light én hij had een nogal typische bos krullen. De combinatie was blijkbaar genoeg `m cult te maken.

Hoog Hart Lied Bier!

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 17:16u

Aaaahhh...... Heerlijk zo`n column met even zo mooie reacties er achteraan , lekker nostalgie`s oude verhalen over mensen die bij NAC hebben gespeeld waarvan we jaren later nog mooie herinneringen hebben.
Eigenlijk diezelfde verhalen die we ook weer vanavond bij de afscheidswedstrijd van Teun/club van 1912 avond weer veelvuldig vertellen met elkaar hoogstwaarschijnlijk , tot vanavond !

Beatrix92

Geplaatst: vrijdag 2 september 2016 om 22:24u

@Hugh Hefner
Ga je mond spoelen, Wan-ny kon niet voetballen ?
Wan-ny was ietwat beter dan Mats in 2015. Geweldig !!!

Nestor

Geplaatst: maandag 5 september 2016 om 16:01u

Culthelden geven je club kleur, alleen zijn ze niet objectief te bepalen. Ineens spreekt men van een cultheld, dat maakt het alleen maar mooier.

Wekelijks hoogtepunt na (het saaie) Studio Voetbal; de items van Frank Heinen, waar mening cultheld (en diens zwarte gat na de carriere) wordt belicht. Prachtig!


[ eerste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

© 1996 - 2017 NAC Fanzine "De Rat" Colofon
Boven