homepage
bookmark
print
of log in voor extra’s
en toegang tot

Gebruikersnaam:     Wachtwoord:
       
Wachtwoord Opslaan   

DeRat.nl > Nieuws > Columns > Column

12 oktober 2015 : Eindelijk echt lijden!


De datum 18 oktober staat al een tijdje omcirkeld in mijn agenda. Achilles’29 – NAC. Hier moet het gaan gebeuren.

De omstandigheden lijken ideaal. Een grauwe zondagmiddag met kale bomen en hopelijk werken de weergoden mee: Slagregens en harde wind wil ik hebben. Ik heb alvast een ideaalbeeld bij deze dag: We worden ergens in een hoekje weggestopt op een staantribune met vier traptredens. Voor de wedstrijd willen we de spelers laten horen dat we er zijn, maar ons geluid echoot weg door wind tegen. Met een beetje geluk kijken we, na een blunder van Pedro, al na 7 minuten tegen een 1-0 achterstand door een goal van Hielke Penterman (hij moest ’s ochtends om 05.00 uit bed omdat de dracht bij Bertha 4 was begonnen) aan en zijn we tegen de rust te doorweekt en murw gebeukt om nog te klagen.
Ze hebben zowaar een uitvak gecreëerd bij Achilles, wat wil zeggen dat we onder dezelfde omstandigheden als het thuisvolk bivakkeren, met als enige verschil dat we niet naar de kantine kunnen.

Tijdens de rust staren we voor ons uit. Iemand roept: Volendam en Eagles staan allebei 1-0 voor. Ik ga pissen, maar de kou heeft bij mij diepe sporen nagelaten. Mijn geslachtsdeel is zo groot als het zelfvertrouwen van Ten Rouwelaar en ik had gehoopt dat ie zo groot was als het zelfvertrouwen van Ronnie Stam, maar dan had ik in pornofilms gespeeld. Bier krijgen we niet en daarom bestel ik een Pepsi cola en een zak Croky chips, terwijl ik toch echt hou van Coca Cola en Lays chips, alsof ze het erom doen. Als NAC na rust fel start, twee levensgrote kansen mist en het uit de counter 2-0 wordt moet het moment waar ik naar op zoek ben ongeveer daar zijn.

Het absolute dieptepunt in mijn supportersloopbaan. Een oudere generatie hoor ik soms nog mijmeren over de jaren ’80 toen ze met 2500 man op de oude Beatrix stonden. Toen ik dat hoorde snapte ik het! Je kunt pas een echte NAC supporter zijn, met een echt NAC gevoel als je hebt geleden, en niet zo zuinig ook. Hoe kun je nou blij zijn met een plekje in de eredivisie als je niet weet hoe het is op een lager niveau? Ik ben redelijk gloryhuntend begonnen. Een van mijn eerste potten in de beginjaren ’90 wonnen we met 8-0 van Heracles en niet veel later met 6-0 van Emmen. Ik vierde uit het niets de promotie, ik had helemaal niet geleden en zag NAC als een club die vaak won. Dit bleek niet te kloppen.

Inmiddels ben ik redelijk gehard. Rond mijn 14de, 15de jaar kon ik echt verdrietig zijn als NAC verloor. Momenteel voel ik mij als een 95-jarige op een begrafenis: Been there, done that, is er nog bier? Ik degradeerde een keer eerder met NAC, maar eerlijkheid gebied te zeggen dat ik heb genoten van dat jaartje Toto Divisie. Vrijwel iedere wedstrijd kwam live op TV, maar meestal zat ik in het stadion. Leuk voetbal en veel overwinningen. Wellicht het mooiste NAC seizoen dat ik heb meegemaakt. Dat is dus een bijzondere slechte graadmeter voor het lijden. In de eredivisie zijn we ook niet altijd verwend, maar ach, het was wel eredivisie, met echte stadions enzo.

Lijden deed ik een aantal jaren geleden in Oss waar we voor de nacompetitie twee keer naartoe moesten, maar dat liep weer goed af. Nee, het komt aan op dit seizoen. Ik probeer dit seizoen bewust mee te maken. Alle gevoelens, de teleurstelling en (wellicht het ergste) de berusting. Trainer ontslaan? Prima. Andere spelers erin? Kijk maar, wie weet helpt het. Dit seizoen heb ik keihard nodig. Ik maak dit bewust mee omdat ik, chauvinistisch als ik ben, over een aantal jaren (5 of 10 of wellicht 25) dit verhaal wil vertellen. Als we weer in de subtop van de Eredivisie staan en we met 20 bussen op weg zijn naar de halve finale van de beker.

Daar in die bus zal ik de jongere generatie toespreken: ‘Ik weet het nog goed, oktober 2015. We moesten naar Achilles, die speelden toen ook betaald voetbal. Slagregens, harde wind, en binnen 10 minuten stonden we weer achter……


Door : Hoekie_b
De mening van Hoekie_b hoeft niet de mening van de ratdaxie te zijn!


< 
 
 >
zo
ma
di
wo
do
vr
za
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Ratistieken

In totaal bevat onze database 251 columns met in totaal 4522 reakties

GEMIDDELDES

Reacties per item: 18,02

Rattavista

Zoek in:
titels
columns
auteurs
op de term

Eerdere column      |       REAGEER OP DIT ITEM       |       Latere column

Geregistreerde bezoekers


[ laatste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

Mieshoop

Geplaatst: maandag 12 oktober 2015 om 22:54u

De verhalen over uitwedstrijden in Vlissingen, Veendam en Wageningen worden met de dag smeuïger. Ik hou wel van het romantiseren van het bezoek van een potje voetbal. Die details die je alleen kunt weten als je er echt bij geweest bent, de verhalen over het grote NAC op bezoek bij semi-amateurs in de provincie. Over klokken vooruitzetten in clubkantines, alternatief busvervoer door de provincie en dakloze uitvakken in de regen.

Achilles zou moeiteloos in dat rijtje kunnen passen. Prima verhaal Hoekie!

Enkhuizer rat

Geplaatst: maandag 12 oktober 2015 om 23:36u

Géf stukkie

Hugh Hefner

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 3:48u

Mooi verhaal, Hoekie. Een correctie: niet zo groot als het zelfvertrouwen van Stam, maar als het ego...

Woensdag 13 april 1988 was voor mij het dieptepunt. In het seizoen waarin PSV de Europacup 1 won en Nederland het EK, speelde NAC voor het zoveelste seizoen in de Eerste divisie. Ik studeerde al in Leiden, maar ik kwam toch voor elke wedstrijd naar Breda, zelfs door de week.
NAC zat in die tijd in een flow. Naar beneden dus. We speelden thuis tegen Heerenveen. Het zelfvertrouwen van de supporters was toen ook al ver te zoeken. Er zat ongeveer 400 man in het stadion. Echt niet meer. DROL geeft in zijn archief 1000 bezoekers voor deze wedstrijd, maar dat is inclusief de seizoenkaarthouders...
NAC verloor met 0-1.
Een paar dagen later werden we, ook in eigen huis, met 2-7 afgedroogd door RKC. Toen zaten er 2.500, maar het merendeel kwam uit Waalwijk.
Heel treurig.

VB

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 7:48u

Mooi

Hoog Hart Lied Bier!

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 8:15u

`K weet niet wat hier zo leuk aan is....... , de mensjes die eerdere `dieptepunten` uit NAC`s geschiedenis hebben meegemaakt zullen dit niet nóg eens willen , twéé maal ellende .....
Goed beschouwd kan het tegenwoordig erger dan ooit tevoren , degraderen uit de juup aaaaarrggg........

Toch lollig ergens Hoekie_b .....

WW

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 8:47u

Wie geniet, lijdt niet.

Wanny

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 9:25u

@ Hugh

Hoogtepunt van die pot tegen Heerenveen was toen er een bal ver over werd geschoten de Beatrixstraat op. Er stopte een auto, bal werd opgeraapt en luid toeterend reden ze ermee weg. Weer 50 gulden naar de maan.

Overigens speelden ze diezelfde week volgens mij voor ongeveer net zo weinig toeschouwers tegen Wageningen. Werd 0-2. Beide keren was ik er als 14-jarige bij. Toen besefte ik nog niet zo goed hoe slecht het eigenlijk was. Je keek toch nog een beetje tegen NAC op.

Ata

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 10:01u

Zo heeft iedereen zijn eigen dieptepunt. Bij mij komt altijd een uitwedstrijd tegen NEC op, 3-1 verlies op een ijskoude novemberavond in die vreselijke oude Goffert met die wielerbaan eromheen. Een juichende agent voor mijn neus toen NEC weer scoorde, voor en na de wedstrijd afgevoerd in van die overvolle aftandse bussen. Geen lol aan derhalve. Net even opgezocht welk seizoen het was, bleek 1991/1992 te zijn. Dat verraste me, want toen waren we al enigszins op de weg terug. Maar dat gevoel had ik die avond bepaald niet.
Ik hoop toch dat het zondag 10 kilometer verderop een beetje leuker zal zijn, Hoekie.

steef

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 11:15u

Op zich kijk ik ook met een warm nostalgisch gevoel terug op mijn eerste wedstrijden eind jaren 80 en de euforie van de jaren 90. Vroeger was alles beter.
Echter ligt er wel een gevaar op de loer.

In de DDR zijn er ook mensen die nostalgisch terugkijken naar de socialistische heilstaat. Dan vergeten ze de stasi maar even voor het gemak...

boelie

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 12:42u

No pain, no gain.

Klauwe

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 13:24u

Top verhaal, zou mooi zijn over een jaartje of 5 weer subtopper in de ere.
O,ja laten we hopen dat stam zijn naam geen eer aan doet...anders snap ik dat zelfvertrouwen en die ego wel....

Jan

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 13:41u

Mooi stukje, heel herkenbaar. Bovendien raak je de kern van de zaak: NAC-supporter zijn is afzien.

Een piepklein kritisch nootje: voor het begin van de dracht hoeft de boer zijn bed niet uit, idealiter.

raraNAC

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 14:38u

Geweldig stuk... Ik hoop eigenlijk ook dat de saamhorigheid ook een beetje terug komt. Het samen lijden. Dat mis ik op dit moment nog op de tribunes... Veel irritaties in plaats van het besef dat we er voor 1 ding staan.

WW

Geplaatst: dinsdag 13 oktober 2015 om 23:09u

Ik hou het bij een citaat van het nummer King Nothing van Metallica om uit te drukken waarom ik dit een waardeloze column vind.

Care for what you wish, you may regret it
Care for what you wish, you just might get it


[ eerste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

© 1996 - 2017 NAC Fanzine "De Rat" Colofon
Boven