homepage
bookmark
print
of log in voor extra’s
en toegang tot

Gebruikersnaam:     Wachtwoord:
       
Wachtwoord Opslaan   

DeRat.nl > Nieuws > Columns > Column

21 september 2015 : Een beetje als Chris


Jaren geleden had ik een meisje in de klas, haar naam was Victoria. Een vrolijke goedlachse tante. Stilzitten kon ze niet, eigenlijk deed ze haar eigen ding. Als kleuter viel ze al op, maar ook zes jaar later toen ze bij mij in de groep zat, was ze iemand die op een positieve manier in het middelpunt stond. Die onbezorgde levensvreugde die zij uitstraalde, werkte als energie voor haar klasgenootjes. Iedereen mocht haar, oké soms zou je wensen dat er in de klas een muurtje behangen was. Haar moeder Juliët was Nigeriaans. Vader Chris was een rauwe Rotterdamse zeeman. Op zijn armen sierden een wat vervaagd anker, een slang met zwaard en een viermaster waar Columbus jaloers op zou zijn. Niet verrassend hoe hij moeder ontmoet had. Moeder werd niet veel later opgenomen in een inrichting. Ze kon het overlijden van haar drie uur oude baby niet verwerken. Chris, zag er uit als een wat stoer ogende, onverzorgde vent. Hij had in zijn leven al heel wat voor zijn kiezen gekregen. Zijn leven was een ware survivaltocht. Chris was samen met wat opa`s, onze schaakvader op donderdag. Was er een activiteit op school, dan stond hij vaak als eerste klaar. Victoria`s vader was kind aan huis op school. Wat hebben wij in al die jaren veel gesprekken gehad. Zo vertelde hij met Rotterdamse tongval over de opvoeding door zijn opa en oma, het gedumpt worden in een opvangtehuis. Over zijn leven op zee als vlucht van wal en werkelijkheid en het werken met chemicaliën en asbest in de haven, die zijn gezondheid flink hadden aangetast. Natuurlijk ging het over zijn trots en hadden we vaak discussies en de grootste lol over NAC en zijn S.P.A.R.T.A.

Jaren later was ze daar, RTL-4. Victoria had haar vader opgegeven voor `Hotter than my daughter,` gepresenteerd door Goor (van Geer). Victoria is dan inmiddels een mooie verschijning van 16 jaar. Chris onveranderd. Gekleed zoals hij op mijn netvlies stond, toen hij bijna dagelijks de school binnenstapte. Een John de Wolf-blouse, instappers en schakelketting. De dunne vlassnor tot aan zijn kin, matje in zijn nek en een geNACte peuk in zijn mond maakten het af. De liefde tussen vader en dochter spatte van het scherm, net zoals de weerstand die vader had om hotter te worden. De metamorfose die uiteindelijk plaatsvond, was geweldig. Victoria schitterde nog meer, dan ze normaal al deed. Chris was niet langer meer die lopende ruïne. Compleet gerestaureerd, nog net niet onherkenbaar, verscheen hij ten tonele. Hij droeg een mooie leren jas, gecombineerd met een modieus shirt, een goede broek en prima schoenen. Het nieuwe geheel werd afgesaust met een kekke kapsel, hippe bril en gladgeschoren gezicht. Chris was een echte heer geworden. Zonder veel afleveringen gezien te hebben van dit programma, weet ik zeker dat dit van alle de meest pure was. De programmamakers vonden dat waarschijnlijk ook, omdat ze een jaar later de twee nogmaals opzochten. Wederom vertederend en oprecht. De uiterlijke verandering van vaders had standgehouden. Chris zag er goed uit, innerlijk was hij nog altijd diezelfde goedzak, iemand waar je van op aan kon. Een super vader met een gouden hart. Victoria lachte haar prachtige tanden bloot.

Bij NAC, waar Chris en ik vaak over spraken, is het ieder jaar een komen en gaan van spelers. Ieder seizoen is het elftal behoorlijk getransformeerd en is het tijdens de oefencampagne uitvogelen wie nu precies wie is. Het is een beetje als het uiterlijk van Victoria`s vader na die APK. Echter hoe anders de man er ook uitzag, zijn DNA bleef onveranderd. Chris was Chris, alleen de verpakking was anders. Helaas gaat het vergelijk met de spelers hier mank. De selectie mag dan ieder seizoen een nieuw jasje aan hebben, tegelijkertijd wordt ook keer op keer het karakter van de ploeg anders. Al ruim zes jaar matcht hetgeen we te zien krijgen niet met wat we van elftal en technische staf mogen verwachten. Verwachtingen die horen bij deze club. De trouwe schare vraagt niet veel en toch is het te veel gevraagd. Het wordt tijd dat spelers die het geel-zwart dragen, al is het maar een klein beetje, worden zoals die goeie Chris. Betrouwbaar, waarderen wat je hebt, willen overleven en klaarstaan als het nodig is. Alleen dan, wanneer de spelers het DNA van de club voelen en uitdragen, dan pas zal de parel van ons goede, oude N.A.C. weer glanzen.

Let the pearl shine again!

Talent
nac-o-holics F7


Door : TALENT
De mening van TALENT hoeft niet de mening van de ratdaxie te zijn!


< 
 
 >
zo
ma
di
wo
do
vr
za
01
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30

Ratistieken

In totaal bevat onze database 251 columns met in totaal 4522 reakties

GEMIDDELDES

Reacties per item: 18,02

Rattavista

Zoek in:
titels
columns
auteurs
op de term

Eerdere column      |       REAGEER OP DIT ITEM       |       Latere column

Geregistreerde bezoekers


[ laatste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

Sjak

Geplaatst: dinsdag 22 september 2015 om 13:41u

Mooi

Ben blij dat ik hem hier mocht lezen, onze hond had de RAT opgevreten.

hup

Peter13

Geplaatst: dinsdag 22 september 2015 om 14:03u

Leuke column, TALENT. Maar ik vind NAC juist wel een beetje als Chris: ieder jaar zorgt vervanging van de helft van de selectie voor een ander uiterlijk, maar het vertoonde spel en de prestaties blijven hetzelfde - namelijk minder dan je vanwege het potentieel mag verwachten.

snuifbuis

Geplaatst: dinsdag 22 september 2015 om 16:59u

Mooi stukske proza.

En scherp Peter!

senator

Geplaatst: woensdag 23 september 2015 om 8:46u

Mooi stukje en heel herkenbaar. Nac blijf ook Nac en das de laatste jaren niet goed en niet betrouwbaar. Enigste wat bij NAC betrouwbaar is zijn de supporters. Helaas maar waar.


[ eerste reaktie ]
[ reakties < 24 uur ]

© 1996 - 2017 NAC Fanzine "De Rat" Colofon
Boven