Het gaat niet goed met NAC. Ondanks de mooie (holle) woorden van onze algemeen directeur nog maar 2 of 3 maanden geleden in VI dat `NAC een rare club is want geen last van de crisis, positief EV`wordt inmiddels al een tijdje openlijk gesteld dat NAC (flink) moet saneren. Hoe dat zou moeten heb ik o.a. in de laatste papieren Rat uit de doeken gedaan.
Er wordt vanwege deze problemen de laatste tijd nogal gescholden op en gevraagd om het vertrek van het bestuur. In mijn ogen is dat niet (helemaal) terecht. Primair zit het probleem van de ronduit matige leiding die NAC krijgt (ontslag stadionmanager, bouwprojecten die nooit op tijd af komen, rode cijfers, saneren op de verkeerde plaats namelijk jeugdopleiding en selectie waar dat zou moeten op kantoor etc.) namelijk niet op bestuursniveau, maar op directie- cq managementniveau. Ik zal uitleggen waarom ik die mening ben toegedaan.
Ikzelf ben gedetacheerd bij een grote bank/verzekeraar. Daar werk ik als team- en projectleider software development. Mijn opdrachtgever heeft vertrouwen in mij, en aangezien ik projecten binnen gestelde deadlines af krijg heb ik dat vertrouwen nooit beschaamd. Om mezelf die veer dan maar in de reet te steken: mijn opdrachtgever is tevreden over mijn functioneren, waarbij hij zijn oor natuurlijk ook te luisteren legt bij collega’s, eindgebruikers, etc etc etc. Samengevat: mijn opdrachtgever legt een probleem bij mij weg, ik zorg dat het binnen de gestelde tijd opgelost wordt zonder dat mijn opdrachtgever daar omkijken naar heeft. Lijkt mij de normaalste zaak van de wereld.
Omdat mijn opdrachtgever vertrouwen in mij heeft, weet ik ook dat ik dat vertrouwen zou kunnen beschamen: als ik een gestelde deadline niet haal met allerlei kutsmoesjes en kulredenen doorspekt met vaktechnisch jargon aankomen waarom het fout is gegaan. Ik zou daar mee weg komen, en dat ook nog behoorlijk lange tijd vol kunnen houden.
Anders geformuleerd: het zou ronduit ongezond zijn als mijn opdrachtgever zich continue met mij, mijn werk en mijn functioneren zou moeten bemoeien (“WW, doe je dit wel goed”, “WW, heb je dat wel gedaan” etc.); dat moet niet nodig hoeven zijn en is dat wel zo: dan ben ik duidelijk de verkeerde persoon voor de job.
Ziehier de analogie met directie/management en het bestuur.
Voor de dagelijkse, operationele leiding (de dagelijkse praktijk) is de directie eindverantwoordelijk. Dus:
- Dat de vinger bij bouwprojecten nooit aan de pols gehouden wordt, ligt niet aan het bestuur maar aan de directie (is het nu echt zo godvergeten moeilijk af en toe contact met de gemeente op te nemen “Goedemorgen, jullie weten dat dan-en-dan de competitie voorbij is, hoe staan we ervoor met de planning, kunnen we dan gaan bouwen”. U zegt: moeilijk plannen i.v.m. mogelijke playoffs? Ik zeg: Twente werkte in 2007-2008 zijn playoffs ook af in Emmen omdat de Grolsch Veste verbouwd werd).
- Dat bij het staanplaatsendebacle bij aanvang van 2008-2009 het toenmalige architectenbureau de schuld krijgt maar vervolgens ondanks belofte nooit de kosten verhaald worden, ligt niet aan het bestuur maar aan de directeur.
- Dat zoiets simpels als het ontslag van een stadionmanager dermate amateuristisch aangepakt wordt dat dat NAC 3 ton moet kosten (1 ton detective, 2 ton afkoop) ligt niet aan het bestuur, maar aan de directie.
- Dat bij sommige personeelsleden het arbeidsethos ver te zoeken is, ligt niet aan het bestuur maar aan de directie/management.
- Het is ook geen bestuursactie dat als klap op de vuurpijl Theo zich in nogal eens in ronduit lullige houding laat vastleggen op foto’s die vervolgens overal op internet terecht komen waarmee hij zichzelf maar ook NAC volkomen voor lul zet (het eerste is zijn eigen probleem, het laatste is ronduit kwalijk. Tik bij Google eens “Theo Mommers” in. Bij de beeldresultaten verschijnt een foto waarop hij met opgestoken middelvinger staat, een foto geschminkt als clown en een foto bij de blote kont van een supporter. En dat moet ons boegbeeld zijn. Tja).
De lijst is nog veel langer, maar dan wordt deze column een 24delige Winkler Prins dus ik hou het hierbij.
Wat je het bestuur mag verwijten is dat men te lang in Theo Mommers geloofd heeft als zijnde de juiste man op de juiste plaats. Dat is Theo niet; ik gun hem van harte zijn gezondheid, maar ook een nieuwe werkgever. In zijn kielzog mogen overigens ook overbodige mensen als de communicatiemanager verdwijnen. Voor de laatste hoeft geen vervanger te komen, want een beetje directeur kan zelf prima communiceren.
Wie dan wel, is de logische vervolgvraag. Ik moet zeggen dat de naam van een Bredase Munsterman mij ook niet zo 1, 2, 3 te binnen schiet, maar dat is geen reden om dan maar op de huidige voet door te blijven aanmodderen. Dus moet het over een andere boeg: huur eventueel een professioneel headhuntersbureau in en stel een functieprofiel samen. Neem hierin minimaal op dat de kandidaat zich ten alle tijde conformeert aan de kernwaarden van NAC, dat het iemand is die de puntjes op de i weet te zetten, oog voor detail, communicatief en organisatorisch vaardig, een motivator, liefst bekend in de voetbalwereld (maar Theo was dat ook niet: zie hoe Fortuna en Vitesse ‘floreren’). En dan zijn er nog wat eisen die ik hier vergeet.
Wat ik met dit betoog vooral heb willen aantonen, is dat je wel kan schelden op het bestuur (en het bestuur is zeker te lang te goeder trouw geweest), maar de crux van het probleem zit hem in de directie.
Zet een capabele, integere, vaardige directeur weg die heldere adviezen geeft, iemand waar het bestuur van op aan kan, dan neemt het bestuur wel de juiste beslissingen. Aan het bestuur om dan de vinger aan de pols te houden (beter dan de afgelopen tijd gedaan is), maar het begint allemaal met een goede operationeel leider.
Zo werken die dingen namelijk, kijkend naar mijn eigen dagelijkse praktijk. |
